Eerst en vooral: de term '"all-meat-syndrome" zal je in de nochtans vaak Engelstalige wetenschappelijke literatuur niet tegenkomen omdat het simpelweg geen wetenschappelijke term is. Toch bestaat het wel degelijk maar in feite gaat het om "secundaire nutritionele hyperparathyroïdie", wat zoveel wil zeggen als een over activiteit van de bijschildklier ten gevolge van verkeerde voeding. Als een dier enkel fosfor, wat overmatig aanwezig is in (orgaan)vlees krijgt, en geen calcium (overvloedig aanwezig in bot) dan gaat de bijschildklier op dit relatieve calciumtekort reageren door meer parathormoon te gaan produceren. Dit parathormoon zal ervoor zorgen dat de calciumconcentratie in het bloed weer voldoende hoog wordt. Maar aangezien het calcium in dit geval dus niet uit de voeding kan komen, zal deze aan de eigen botten onttrokken worden. Daardoor krijg je dus botontkalking en alle gevolgen van dien. Iemand die zelf samenstelt zal echter nooit enkel en alleen rauw (orgaan)vlees verstrekken zonder bot.

Nee. Het is uiterst van belang dat alle botten rauw zijn. Botten die gekookt, gerookt, gebakken of anderszins verhit zijn zullen splinteren omdat ze veranderen van structuur. Deze botten worden hard, de buigzaamheid gaat eraf en gaan splinteren. Deze botten zijn wel levensgevaarlijk: zij kunnen maag en darmperforaties veroorzaken. Het is bij het geven van botten van belang dat je altijd botten verstrekt die niet in zijn geheel kan worden ingeslikt bij een al te gulzige hond. Indien je hond geen botten gewend is begin dan met de botten van een kip. Indien jouw hond niet goed kauwt sla dan even de botjes plat met een hamer.

Natuurlijke rauwe voeding, het zelf samenstellen, is meer dan een "doe maar wat dieet". Het vergt enige oriëntatie vooraf. Zolang je de zogenaamde "prooidierpercentages" aanhoudt ( dat wil zeggen: 50-60% spiervlees, 15-20% bot en 15-20% orgaan) dan zal je hond niks tekort komen. Deze percentages zijn gebaseerd op de wijze waarop een heel prooidier in elkaar zit, het zijn dus de meest natuurgetrouwe percentages.

Nee hoor. De afkomst en de opvoeding spelen hierbij een rol. Honden die rauwe voeding krijgen willen alleen soms hun eten meer gaan verdedigen: want het is natuurlijk wel heel lekker al dat verse voedsel! Honden zien net als kleine kinderen niet het verband tussen hun voeding en hun afkomst. Een klein kind weet immers ook niet waar zijn hamburger vandaan komt. Honden leggen het verband ook niet tussen levende dieren en het vlees wat ze te eten krijgen.

Nee in principe niet!! Je zou één keer in de week je hond een rauw visje kunnen geven ( let op: het verhitten van vis zorgt voor splinterbare graten) denk hierbij aan makreel, sardientjes, zalmkoppen. Een wolf krijgt in de natuur ook nagels, haren en veren binnen van het prooidier. Indien je geen hele prooidieren voert of geen vuile pensen doe je er goed aan om deze "zogenaamde ruwe vezel" ( klein percentage onverteerbare stof die zorgt voor een goede darmwerking) te simuleren. Dit kun je doen door bijvoorbeeld aan elke maaltijd 2 eetlepels zemelen of gemalen noten toe te voegen. Je kunt ook enkele malen per week wat rauwe eieren toe voegen. Geef een rauw ei echter wel in zijn geheel. Zuivel mag ook met mate gegeven worden, denk hierbij aan yoghurt of kefir.

Allereerst maar eens een fabeltje uit de wereld helpen. Als u uw hond ontwormt kan hij na 3 weken gewoon weer wormen krijgen. Een ontwormingsmiddel helpt natuurlijk alleen als er wormen aanwezig zijn. Een ontwormingsmiddel werkt niet preventief en kan een hond dus geen paar weken beschermen tegen wormen. Indien uw hond dus geen wormen heeft, valt er niks te doden. Weggegooid geld voor u dus, en niet te vergeten zonde van al die chemische 'rommel' die uw hond heeft binnengekregen. Honden die regelmatig rauwe voeding te eten krijgen hebben doorgaans weinig last van wormen. Dit komt door het feit dat ze een zeer sterk maagzuur ontwikkelen waarbij wormen vrijwel geen kans op overleven hebben.

Nee dat is niet waar. Enkel honden die al een erg lage weerstand hebben kunnen ziek worden van rauw vlees hoewel deze kans ook erg klein is. Honden, of beter gezegd dieren in het algemeen kunnen veel beter omgaan met bacteriën dan wij mensen kunnen. Het vlees wat aan honden wordt gegeven is goedgekeurd voor menselijke consumptie en daar er zeer strenge controle op heerst is de kans dat je 'verkeerd' vlees geeft aan je hond zeer nihil. Voor parasieten in rauw vlees hoef je jezelf helemaal geen zorgen te maken, vlees vries je immers altijd in.

Dit is absoluut hele grote onzin. Honden leven al sinds hun ontstaan op rauwe, dierlijke voeding. Hun spijsverteringsstelsel is nog precies hetzelfde als die van de wolf. Brokken bestaan pas enkele jaren. Evolutie gaat natuurlijk niet zo snel dat hun hele spijsverteringskanaal zich daarop is gaan aanpassen. Tevens hoef je eigenlijk alleen maar naar hun gebit te kijken: het gebit van een carnivoor.