Waarom rauw?________________________________________
 
Vraag menig hondenbezitter wat deze zijn honden voert en merendeel zal antwoorden: brokken of blikvoeding. Misschien doet u dit nu ook wel. Toch voert niet iedereen op deze manier en is het lang niet meer zo vanzelfsprekend als een aantal jaren terug. We zijn zelf steeds meer na gaan denken over ons eigen dieet en nemen het dieet van de hond daarbij graag mee onder de loep. Verse voeding zijn we immers allemaal van mening, is gezond! Het aantal zelfsamenstellers is de afgelopen sterk gestegen en is nog steeds groeiende. Een situatie die alleen maar is toe te juichen.
Er zijn meerdere redenen om rauwe voeding aan je hond te gaan geven. Allereerst is het wellicht belangrijk om uit te leggen waarom commerciële brok en blikvoedingen ongeschikt zijn voor een hond die van naturen een carnivoor in hart en nieren is. Je hebt 2 verschillende soorten brokken. Je hebt droogvoeding in de vorm van geperste brokken en je hebt geëxpandeerde brokken wat inhoudt dat die brokken op zeer hoge temperatuur vervaardigd zijn. Deze 2 soorten voedingen hebben twee overeenkomsten. Ten eerste zijn ze gemaakt voor het gemak van de mens. Wat is er immers simpeler dan een handje brokken in de voerbak te gooien. Je hoeft niet na te denken over wat je hond binnenkrijgt want op de verpakking stond immers compleet.
De tweede overeenkomst is dat het lichaam van de hond met lichaamsvreemde stoffen moet werken. Dat is dan ook de reden dat veel honden er allergisch op reageren. Brokken worden zo verhit dat ze steriel worden en daardoor darmen van de hond lui maken. Doordat brokvoeding zo verhit wordt moet men achteraf nog kunstmatig vitaminen en mineralen toevoegen om er voor te zorgen dat een hond nog wel alle benodigde stoffen binnenkrijgt. Ook de weerstand van de hond gaat omlaag doordat deze een dood gekookte en kunstmatig gemaakte voeding krijgt. Het feit dat dood voedsel organismen laat aftakelen is ook al bevestigd door het kattenonderzoek van Dr. Francis Pottenger die tussen 1932 en 1942 werd uitgevoerd op 900 katten. Al in de eerste generatie kwamen er miskramen en afwijkingen voor. Dit onderzoek heeft men later herhaald met ratten en varkens en wederom kregen de dieren op gekookt, dood voedsel, gezondheidsproblemen en bleven de dieren op 'levend vers voedsel' gezond.

Verder zitten er in brokken ook vaak chemische middelen om de brokken langer te kunnen bewaren. Deze stoffen worden vaak aangeduid met de term 'met de in de E.U. toegestane anti-oxydanten waardoor veel klanten worden misleidt. En met die toegestane anti-oxydanten worden dan vaak de stoffen BHT, BTA en Ethoxyquine bedoelt. Dit zijn o.a. landbouwgiffen en rubber stabilisatoren. Onderzoek heeft aangetoond dat deze stoffen zelfs tot onvruchtbaarheid kunnen leiden. BHA, BHT, Ethoxyquine en Propylgallaat zijn allen carcinogenen (kankerverwekkende) stoffen. In sommige brokken worden er ook kleurstoffen aan het voer toegevoegd, om het voor de baas aantrekkelijk te maken. Een hond zal het immers weinig kunnen schelen wat de kleur van zijn voedsel is. Als het maar lekker smaakt en ruikt! Nog een belangrijk punt is dat meer dan 75% van alle honden boven de drie jaar al tandproblemen hebben door het eten van een niet geschikt dieet. Hoewel erg vaak wordt beweerd dat brokken goed voor het gebit zouden zijn is dat natuurlijk niet waar: zodra een hond op een brokje bijt valt deze meteen uiteen. Alleen rauwe botten en grote stukken vlees zullen voor een schoon gebit zorgen. In brokken zit gemiddeld meer dan 60% aan graanafval wat grote bedrijven overhouden na verwerking van producten voor menselijke consumptie. Granen bevatten veel koolhydraten wat zorgt voor vadsige honden, een vies gebit en vaak een stinkende vacht. Wolven zullen in de natuur nooit graan nuttigen in zulke hoeveelheden, hooguit wat graan uit de maag van een klein knaagdier. Dit zijn natuurlijk wel hoeveelheden om te verwaarlozen. Honden die allergisch reageren op brokken hebben veelal een allergie voor dit graanafval of voor de kunstmatige toevoegingen. Brokken bevatten eiwitten van lage biologische waarde in tegenstelling tot rauwe voeding die eiwitten van hoge biologische waarde bevat. Het is zonder meer duidelijk dat een voedingseiwit, dat het rijkst is aan essentiële aminozuren en in een verhouding die het dichtst het lichaamseiwit benadert, voor de voeding de hoogste biologische waarde heeft. Alle ingrediënten die men in brokken verwerkt is puur het afval van grote multinationals van heel bekende bedrijven. Het afval wat men overhoudt van de verwerking van voedsel, shampoo en dergelijke voor menselijke consumptie wordt verwerkt in diervoeders. De hond is puur de afvalbak van onze voedingsindustrie geworden, maar veel hondenbezitters weten het alleen nog niet. Hoewel onze schattige en vriendelijke ogende huishonden allang niet meer op de wolf lijken is heel hun spijsverteringsstelsel nog identiek aan dat van de wolf. Ook het gebit, of je nu een Teckel of een Greyhound als voorbeeld neemt, beide hebben het gebit van een carnivoor. Ze hebben geen tanden om te malen of te kauwen, maar ze hebben een gebit om grote stukken vlees en bot te snijden, scheuren en hakken.
Rauw vlees en rauwe botten bevatten de juiste samenstelling aan mineralen, vitaminen en enzymen die zo belangrijk zijn voor een carnivoor. Er wordt wel eens beweerd dat er honden zijn die allergisch zijn voor eiwitten en dus een eiwitallergie hebben. Er is echter geen één hond die allergisch kan zijn voor álle eiwitten want het is immers een carnivoor wiens hele anatomie gebouwd is op het verteren van een voeding die voornamelijk uit eiwitten en vetten dient te bestaan. Bovendien zijn de kwaliteit eiwitten in brokken niet te vergelijken met de eiwitten in bijvoorbeeld een rauwe kippenvleugel of een geitenrib.

Wees niet bang voor het ziek worden na een rauwe maaltijd. Alle dieren eten in

de natuur hun voedsel ook rauw. Geen enkel dier loopt immers met een gaststel op zijn rug rond om zijn maaltijd te koken.

Men wil wel eens beweren dat honden op rauw niet oud zouden kunnen worden omdat wolven in de natuur ook geen hoge leeftijd bereiken. Echter spelen in de natuur veel meer dingen een rol zoals strenge winters en het ontbreken van gezondheidszorg en het ontbreken van voedsel. Wolven in gevangenschap die met rauwe voeding gevoerd worden halen dan ook een veel hogere leeftijd, er is immers ook gezondheidszorg en controle en continu een goed aanbod van voedsel. In de natuur is het maar de vraag of je wat te eten kunt krijgen!