Switch to full style
In dit hoekje kun je een poll openen en met elkaar discussiëren over dier-gerelateerde onderwerpen.
Plaats een reactie

Voedselintolerantie - de hond stamt helemaal niet van de wol

zo 01 maart, 2015 19:23

Een artikel die wellicht aan het denken zet of waar je al een mening over hebt. Vertel me wat jullie van deze tekst vinden:

Voedselintolerantie - de hond stamt helemaal niet van de wolf af...

De wolf is de voorouder van de gedomesticeerde hond
Dus, natuurlijk stamt de hond van de wolf af - een beetje. Maar slechts een klein beetje - ongeveer zoals de mensen afstammen van apen. Eigenlijk stamt de hond af van zijn voorouders, van die wolven die de nabijheid van de mens zochten en sindsdien in zijn directe omgeving woonden. Honden stammen dus af van voorouders die zich consequent anders gedroegen dan wolven: zij zochten nabijheid in plaats van afstand, ze zijn cultuurvolgers in plaats van cultuurvluchters, ze vormen een gemeenschap met soortvreemde levende wezens in plaats van alleen met hun soortgenoten, en, en, en. Waarom is dit zo belangrijk?
De wolf als marketing statement
De wolf wordt vooral te berde gebracht als het gaat om het verkopen van hondenvoer - natuurlijk vooral voer dat tot geen enkele voedselintolerantie leidt. Of als hondentrainers hun competentie bewijzen moeten.
Op dat eerste komen we nog. Het tweede blijkt als uit het argument dat iemand twee of drie weken "onder de wolven leefde" of "wolven geobserveerd heeft" afgeleid moet worden dat hij nu ook begrijpt hoe honden functioneren. Dan kun je net zo goed drie weken lang apen observeren en jezelf vervolgens op de borst slaan dat je precies begrijpt hoe mensen denken, voelen en handelen. Dat is natuurlijk onzin.
De hond stamt alleen bij het eten van de wolf af
"Heb je ooit een wolf lekker zien kauwen op graanhalmen?" Deze vraag is een dooddoener, gesteld door mensen wiens missie het is om iedereen tot Barfen te bekeren. De vraag is slinks. Immers, natuurlijk zie je geen wolven op maïsstengels kauwen - eigenlijk zie je helemaal geen wolven. Maar je ziet ook geen wolven een halsband dragen, in huis slapen, volgen of behendigheid doen. Omdat het namelijk wolven zijn - en nu eenmaal geen honden. Wat natuurlijk niet betekent dat Barfen geen goede manier is om een hond te voeden.
De eerste 'huiswolf' had geen voedselintolerantie
Laten we ons voorstellen dat we ongeveer 10.000 - 15.000 jaar geleden leven. We zitten 's avonds comfortabel voor onze hut en stellen vast dat zich sinds een dag of wat enige wolven in onze buurt bevinden. Schuchter en op afstand maar steeds zo dat we ze opmerken. Beetje bij beetje merken we dat het niet zo dom is om een wolf in de nabijheid te hebben. Blijkbaar hebben we van hem geen gevaar te duchten. In tegendeel, hij biedt enige bescherming tegen wilde dieren, op zijn minst door zijn waarschuwende gehuil. Dus, bedenken we, is het de moeite waard om iets te investeren in dit nuttige beest.
Eten altijd is bijzonder geschikt voor de motivatie - en wat denk je dat deze mensen de wolf te eten gaven? Het beste stuk vlees dat ze konden vinden? Waarschijnlijk niet - de wolven kregen zijn afval. Dingen die de mens niet kon eten, niet wilde eten of die bedorven waren. Bij voorkeur dat waar het makkelijkst aan te komen was. Dus dingen die niet weglopen: fruit, groenten, kruiden, granen, en ga zo maar door - maar zeker geen hoogwaardig vlees. Alleen botten en wat nu bekend staat als dierlijke bijproducten: slachtafval, huid, hoeven enz. We vermoeden waarschijnlijk terecht dat deze wolven nauwelijks last hadden van voedselintolerantie.
De wolven overleefden ook met 'onnatuurlijke voeding'
Verrassend is dat de wolven op hun lange weg waarin ze hond werden niet zijn gestorven aan dit dieet. Ze hebben zich daaraan aangepast en hebben zich er aan gewend. Volgens een Zweeds onderzoek kunnen de huidige honden koolhydraten significant beter benutten dan wolven. Zeg: het maag-darmkanaal heeft zich in de loop der tijd zo goed mogelijk aangepast aan de nieuwe en eenvoudiger eetgewoonten.
Bijna hetzelfde verhaal vindt voor onze ogen plaats in de grote steden. Vossen - ook hondachtigen (Canidae) - zijn inmiddels op dezelfde weg als de wolven voor hen. Ze volgen de beschaving en hebben hun buitschema veranderd van muis naar pizza - zonder dat ze daardoor massaal sterven of aan noemenswaardige voedingsintoleranties leiden.
De hond is een functionele alleseter
De duizenden jaren lange domesticatiefase heeft uit de wolf een hond gemaakt, die op zijn beurt een functionele alleseter werd met een voorliefde voor vlees. De hond was gedwongen om, ook in de onmiddellijke nabijheid van de mens, dag-na-dag zijn overlevingsrantsoen bij elkaar te zoeken - en daarbij mocht hij niet kieskeurig zijn. Daarom at hij wat hem voor zijn snuit kwam. Veel hondenbezitters kunnen nog steeds verhalen over dit deel van het oerhond-erfgoed: de hond eet gewoon alles. Zou hij een vleeseter van het zuiverste water zijn, dan zouden niet veel mensen een probleem hebben met het door hun hond eten van paardenvijgen, op straat liggende patat etc. De nadruk ligt op 'zouden hebben'; de praktijk wijst namelijk anders uit...
Voor honden was het gewoon een kwestie van overleven: alles wat op een of andere manier eetbaar was zo snel mogelijk opvreten - wat je hebt, dat heb je. De hond heeft daarom het toetsen of iets geschikt is als voedsel verlegd naar de maag. Blijft het daar - prima. Komt het weer omhoog, dan was het als voedsel ongeschikt. Honden braken zeer snel en meestal is dat geen probleem maar alleen het resultaat van: "Oké, het was een poging waard..."
Waarom dan een graanvrij dieet?
Een hond hoeft helemaal niet graanvrij gevoerd te worden - in feite is het een hondenlichaam worst waar de energie vandaan komt. Het liefst haalt een hond zijn energie uit vlees - dat is immers lekkerder. Maar - en dat is het hele punt: honden lijden helemaal niet onder het eten van granen - ze lijden simpelweg alleen onder slechte voeding. Net zoals mensen, overigens. Voedselafval was natuurlijk geen voeding van topkwaliteit voor honden - maar deze voeding was, althans in het verre verleden, onder de streep en over weken en maanden gerekend tamelijk evenwichtig. En de producten waarvan dat voedselafval afkomstig was waren niet genetisch gemanipuleerd, noch doorgefokt, noch was witmeel gebruikt, noch werd antibiotica gebruikt, noch, noch, noch - en DAT is het probleem.
Het merendeel van de honden - we komen nog op de uitzonderingen - verdragen goede granen in ontsloten vorm doorgaans. Ontsloten is pre-verteerd, dus gekookt of op andere wijze bereid. Goede granen zijn oergranen, zeker geen tarwe witmeel in grote hoeveelheden. Dus als je met de resten van wat je zelf eet je hond voert, en je eet zelf gezond, dan leidt dat in de meeste gevallen niet tot een probleem met voedingsintolerantie. Wat echter in de goedkope kant-en-klaar voeders verwerkt wordt is in de meeste gevallen eigenlijk alleen het allergoedkoopste en schaadt op de lange termijn de hond. Niet in de eerste plaats omdat het graan is, maar omdat het gewoon slecht voedsel is.
Waarom worden honden steeds voergevoeliger?
Klopt dat beeld wel of is het fantasie? Beide - in principe moet een gezonde hond min of meer alles kunnen eten en kunnen verdragen (natuurlijk zijn er uitzonderingen, zoals avocado’s, uien, rozijnen, enz. die giftig zijn voor honden). Steeds meer honden hebben echter gevoeligheden, intoleranties of zelfs allergieën voor voedsel - en heel vaak voor granen. Waarbij ook hier geldt: waarschijnlijk niet voor granen in het algemeen, maar voor ‘doodgeraffineerde’ bloem, voor goedkope tarwe van slechte kwaliteit en daarom in grote hoeveelheid. Dat er echte intoleranties en allergieën daarvoor bestaan, staat buiten kijf.
De industrieel verwerkte granen die vandaag de dag aan honden - en aan mensen - worden gevoed, zijn eigenlijk niet erg gezond en vanuit voedingskundig opzicht vrijwel waardeloos. Zij kunnen - bij honden zowel als bij de mens – oorzaak zijn van intoleranties en zelfs allergieën. Vooral door de gluten, die worden beschouwd als allergenen van de ergste soort.
Kleurfok als versterker van voedselintolerantie?
Vachtkleuren hebben een veel grotere betekenis dan alleen de kleur. Sommige kleuren dragen een verhoogde vatbaarheid voor ziekten of fysieke schade mee: doofheid, huid- en vachtproblemen, oogkwalen enz. zijn deels gevolgen van kleurvererving of worden daardoor versterkt. Hoewel deze samenhang als vastgesteld geldt, staat het onderzoek naar de relatie tussen de vachtkleur en maag-darmproblemen nog in de kinderschoenen. Dat daartussen een samenhang zou kunnen bestaan, kun je begrijpen als je ziet in hoeveel hondenforums het onderwerp "Mijn hond verdraagt dit of dat voer niet" besproken wordt. En heel vaak zijn er bepaalde kleurvariëteiten honden die last hebben van een gevoelige maag en darmkanaal: merle, blue, black & tan, of honden met veel wit.
Een andere factor die nog in het beginstadium van onderzoek staat, de epigenetica, zegt zeer grof geformuleerd dat ziektes en ook veranderingen kunnen worden doorgegeven zonder dat daarbij een functioneel gen betrokken is, maar dat bepaalde genen door de leefomgeving kunnen worden geactiveerd.
Conclusie: de wolf is niet de schuld van de voedselintolerantie
Ja, de hond stamt af van de wolf - maar op de lange reis van wolf naar huishond heeft hij zich uitstekend aangepast aan de nieuwe omstandigheden. Wanneer honden dus in toenemende mate last hebben van voedselovergevoeligheid, dan heeft dat minder te maken met hun afstamming van de wolf dan met
1) dat in de fokkerij deze problematiek onvoldoende serieus genomen wordt en met
2) dat de overgevoeligheid vaak niet op een product als zodanig is terug te voeren, maar op de inferieure kwaliteit ervan.
Vrij vertaald naar: 'Futterunverträglichkeit – der Hund stammt gar nicht vom Wolf ab', auteur: Peter Dvorak http://www.bestehunde.de/futterunvertra ... -hund.html

Re: Voedselintolerantie - de hond stamt helemaal niet van de

zo 01 maart, 2015 21:39

Goed verhaal. En ik denk ook wel dat het waar is. Een mens zou gezonder zijn als ie zou eten wat voor de mens bestemd is. Eerlijk, oergranen, gezond vlees en een menu aan fruit, bessen, kruiden die in het seizoen gevonden kunnen worden. De kant en klare maaltijden die veel mensen bijna elke dag eten, zout en suiker, we stoppen alles maar in ons. Gezond is dat niet natuurlijk.
Ik denk dat het ook voor de hond geld. Hondenbrokken zijn kant en klare maaltijden, met alle slechte dingen erin.
Hier krijgen ze ook weleens een stukje aardappel en verse gekookte groenten, gewoon omdat ze het lekker vinden. Maar wij gebruiken geen zout en eten meestal bio. Rauw, duurzaam of bio vlees komt voor mij dan het dichtste bij het eten wat honden behoren te eten.
Verder weten we niet hoe oud de vroegste honden werden, ik denk dat onze honden veel ouder worden.
Ook mij valt het op dat zoveel honden huid en vacht problemen hebben, zoveel katten blaasgruis. Doorfokken, teveel eten, wie zal het zeggen.

Ik heb een soortgelijk onderzoek ook al eens gelezen op Scientias en daar kwam hetzelfde uit als dit onderzoek.

Re: Voedselintolerantie - de hond stamt helemaal niet van de

vr 26 jun, 2015 20:39

Ik denk dat er ook wel een deel waarheid in zit. Voeding vandaag de dag is vaak totaal niet kwaliteitsvol. Als je dan kijkt welke rommel er in een supermarkt voor ons mensen al niet te vinden is en dat geld ook voor de zogenaamde gezonde dingen en dat daar dan van de onbruikbare resten van in dierenvoeding belanden dan kan het niet goed zijn. Het is ook logisch dat daar problemen van komen.

Dat de gemiddelde huishond van vandaag door het fokbeleid van de laatste decennia minder gezond is daar zijn we het denk ik wel allemaal over eens. Fokken op uiterlijke afwijkingen is nu eenmaal om problemen vragen en natuurlijke selectie valt ook af.

Al lijkt het wel in het onderzoek alsof je je hond prima op verrotte groenten, fruit resten graan en afgekloven verhitte botten en af en toe een hoef kan voeren en daar ben ik het toch niet mee eens. Die half gedomesticeerde dieren zullen ook wel nog gejaagd hebben zou ik zo denken. Dat een hond er redelijk goed tegen kan om rommel te eten geloof ik ook, dat ze best een beetje plantaardige voeding mogen eten kan ik mij ook in vinden, maar persoonlijk denk ik dat ze het toch beter doen op een kwalitatieve overwegend dierlijke voeding.

Re: Voedselintolerantie - de hond stamt helemaal niet van de

vr 14 aug, 2015 22:36

Thanks, interessant stukje :-)
Plaats een reactie